Connect with us
Kapilvast Forest

किशोर नेपालको गहन विश्लेषण: कुलमान, कोरोना र कैलाश

२०७७, १३ भाद्र शनिबारमा प्रकाशित

  • किशोर नेपाल-

अमेरिकी डलरमा अरबपति बिनोद चौधरीलाई कोरोना भाइरसले समातेकोछ । उनी अहिले आइसोलेसनमा छन् । उनको उपचार शायद चौधरी ग्रुपको नाममा संचालित नर्भिक अस्पतालमा हुँदैहोला । बिनोद चौधरी वा देशका बिशिष्ठ ब्यापारी, राजनीतिक नेता र सरकारका अधिकारीहरुलाई कोरोनाले समातेपनि देशका जनताको स्वास्थ्य अवस्थामा कुनै सुधार आउने होइन । सरकारका सम्पूर्ण संयन्त्र भीआइपीको उपचारमा तल्लिन हुन्छ । यो देखेर जनता गदगद हुन्छन् । यहि चल्दै आएको छ सनातनदेखि देशमा ।

बिहीबार देशमा कोरोना भाइरसको बिकासले लामो फडको मार्यो । बिनोद चौधरीलाई कोरोनाले समातेको पनि बिहीबार नै हो । डलरमा अरबपति सहित काठमाडौंमा कोरोना संक्रमित हुने ४ हजार भन्दा बढि भए । बिहीबार सखारै निस्किने अखवारले ठोकेरै लेखेको थियो – अरु रोगले भन्दा कोरोनाबाटै बढि मृत्यु । अरु रोगबाट कति मानिसको मृत्यु भएको छ ? त्यसमा कसैले पनि खासै रुचि लिएको देखिँदैन । जोन हप्किन्स कोरोना भाइरस सेन्टरका अनुसार, नेपालमा अहिलेसम्म ३५ हजार ५ सय ९९ संक्रमित छन् । यो अंकमा सम्भवतः जोन हप्किन्सका अधिकारीहरु नै सहमत नहुन सक्छन् ।

यहाँ अहिले आततायीहरुको शासन छ । ती शासकले अहिलेसम्म कोरोनाका नाममा झण्डै १५ अरब रुपैयाँ खर्च गरिसकेका छन । प्रधानमन्त्री संसदमा खुलेआम भन्दछन, मैले भनेपछि भइहाल्यो नी ! उनले आफूलाई सत्यवादी राजा हरिश्चन्द्रका सन्तान नै सम्झेका छन कि के हो थाहा भएन । उनले भनेपछि जनता जेपनि पत्याउन बाध्य हुन्छन् ।

सरकारले पर्याप्त पीसीआर किनेको छैन । सरकारका प्रवक्ता भन्छन, २० हजार ७३ जना नेपाली कोरोना मुक्त भएका छन् । कसरी पत्याउनु संक्रमण बढेको बढेकै छ । आखिर कोरोना नाडी छामेर थाह हुने रोग त होइन । पीसीआर नै नभै कसरि ठहर हुन्छ कोरोना हो कि होइन ?

कोरोना महामारीको आतंक त छँदैथियो । बुधबार र बिहीबार उपत्यकाका सबै शहरमा कुलमान घिसिङलाई नेपाल बिद्युत प्राधिकरणको कार्यकारी प्रमुखको पदमा पुनर्नियुक्तिको प्रश्नले अर्को आतंक मच्चायो । कतिले कुलमानले कम्मरमा बाँधेको इमान्दारीको पटुका समाएर सामाजिक सन्जाल रंगाए । कतिले कुलमानको नियुक्ति भएको मनगढन्ते खबरका आधारमा प्रधानमन्त्री र कुलमान दुबैलाई बधाइ टक्रयाए । कुलमान घिसिङ २०४६ को जन–आन्दोलन अघि राजाले चलाएको निर्दलीय पन्चायत ब्यबस्थाजस्तो प्राधिकरणका लागि निर्विकल्प मानिए ।

यसमा कसैको दुइमत छैन, कुलमान कुशल ब्यबस्थापक हुन् । उनमा काम गर्ने जोश छ, जाँगर छ । जुन कुशलताका साथ उनले चिलिमे जल बिद्युतलाई आयोजनाको निर्माण र संचालनको दायित्व पूरा गरे, त्यसका लागि उनलाई धन्यवाद दिनै पर्दछ । उनले जुन कुशलताका साथ लोडशेडिङको ब्यबस्थापन गरेर नेपाल बिद्युत प्राधिकरणलाई नयाँ जीवन दिए त्यो आफैंमा प्रशंशनीय छ । त्यसो भन्दैमा, प्राधिकरण आजीवन कुलमानको जिम्मामा दिनु जायज हुँदैन । लोकतन्त्रमा लिगेसीको होइन, मेरिटको मर्यादा राख्नु पर्दछ ।

कुलमान तामाकोशीमा काम लाग्छन् । बुढी गण्डकीमा काम लाग्लान् । अन्य धेरै बिद्युत आयोजनामा काम लाग्छन् । तर, उनलाई बिद्युत प्राधिकरण नै चाहिएकोछ । त्यसमा उनको रुचि छ । उनी आफैपनि बिद्युत आयोजनाका प्रवर्धक छन् । नसोध्नु होला कुन आयोजना ? समयमा सबै बाहिरिन्छ, कुलमानको योग्यताको कदर भएको छ । फेरी पनि कदर हुन्छ । उनी जत्तिको सफल र योग्य मानिसले जनजातिको लवी बनाएर आफनो गीत गाउन लगाउनु पर्दैन । कुलमान जस्ता ब्यक्तिले यो गणतन्त्रलाई पूरै समावेशी बनाउने आन्दोलनको सिर्जना गर्नु आबश्यक छ । उनका लागि लाखौं कुलमानलाई सुयोग्य नागरिक बनाउने भूमिका सुरक्षित छ । जनजाति, दलित र सीमान्तकृत जातिको कल्याण हुनै पर्दछ । कल्याण भनेको दया होइन । अहिलेसम्म सीमित वाहुन क्षेत्रीको पकडमा रहेको राज्यको स्रोतमाथि जनजाति, दलित र सीमान्तकृत जातिको पहूँच र पकड आबश्यक छ ।

आजको तेस्रो बिषयमा छन्– कैलाश सिरोहिया । नेपालका एकमात्र मिडिया टाइकून सिरोहिया कहिले आफैं बिबादको सिर्जना गर्दछन् । कहिले बिबादमा घिच्याइन्छन । यसपटक उनका मित्रहरुले उनलाई बिबादमा घिच्याएर ताने । पहिले त उनी हनिट्रयापमा परेको हल्ला चलाइयो । त्यसपछि, सिधाकुरा भन्ने एउटा संचार माध्यमले सिरोहिया र दुवइबाट आएकी शर्मिला नामकी केटीसँग सोल्टी होटलको कोठामा, नम्बर ९२८ किटेरै, रमाउन खोजेको समाचार लेख्यो । त्यसपछि देशका गण्यमाण्य बुध्दिजीवी र प्रतिभावान ब्यक्तिहरु सिरोहियालाई लखेट्दै पछिपछि लागे । ट्विटर भरियो । गाली र तालीको बर्षा भयो । देखेर मेरो मन खिन्न भयो ।

कैलाशलाई म धेरै अगाडिदेखि चिन्छु । उनले जीवनमा निकै ठूलो संघर्ष गरेका छन् । उनको संघर्ष फल्यो । भाग्यले साथ दियो । उनी र उनका तत्कालीन मित्र बिनोद छँदाखाँदाको गलैंचा उद्योग छाडेर पत्रिका प्रकाशनमा आए । कान्तिपुर र काठमाडौं पोष्ट दैनिकको स्वामित्व लिए । कान्तिपुर प्रकाशन खडा गरे । नेपालमा पुनर्स्थापित बहुदलीय प्रजातन्त्रको सम्बर्द्धनका लागि यो राम्रो योगदान थियो कैलाश र बिनोदको । कैलाश सिरोहिया कमजोरी नभएका मानव होइनन् । त्यस्तो कमजोरी नभएको प्राणी कोही नहोलान् । उनका कमजोरीहरुलाई छाडेर समाचारपत्र प्रकाशनमा उनले दिएको योगदानको कदर गर्नुपर्दछ ।

कैलाशका, स्वाभाविक हिसाबले, दुश्मन बढि नै होलान् । तर, दुश्मनी साँध्नेले पनि सामान्य तथ्यमा ध्यान दिनुपर्दछ । एकातिर कोरोना महामारी, अर्कोतिर निषेधाज्ञा लागू भएको समयमा कैलाश सिरोहिया एउटा केटी पछ्याएर सोल्टी पुगे होलान् ? यस्तो कल्पना कसैले गर्न सक्दैन । सुनिए अनुसार, प्रधानमन्त्री खड्गप्रसाद शर्मा ओली नेतृत्वको सरकार सिरोहियाको दाहिने थिएन । सिरोहिया पनि सरकारले गरेका अदभूत उपलब्धिको कद्रदान थिएनन् । हाम्रो जस्तो देशमा सरकार लाग्यो भने बाँच्न कठिन हुन्छ । कम्युनिष्ट सरकार त बिचार संप्रेषणका बिरुध्द लागेकै हुन्छ ।

Vijay Steel Galaxy Crusher Chandrauta Kapilvastu Shivaraj
Advertisement Agriculture Development Bank Bahubali Cement
Advertisement Siddhartha Education Consultancy Chandrauta Kapilvastu Sadak Division Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Bikar Etta Udhyog Kapilvastu: न्यु ज्याेति ईट्टा उद्योगको उत्कृष्ट ईट्टा,