Connect with us
Kapilvast Forest

गृहमन्त्रीज्यू, कति महिलाको बलात्कारले तपाईंलाई चिन्तित बनाउँछ ?

२०७७, २२ आश्विन बिहीबारमा प्रकाशित

संगीता श्रेष्ठ-

माननीय गृहमन्त्रीज्यू ! म एक नेपाली हुँ, महिला हुँ, छोरी हुँ, बहिनी हुँ, श्रीमती हुँ, बुहारी हुँ र आमा हुँ ।

यीमध्ये ‘आमा’ मेरो जिन्दगीको सबैभन्दा प्रिय भूमिका हो । यही भूमिकाले, यससँग सम्बन्धित जिम्मेवारीले, भावुकताले आज मलाई देशको गृहमन्त्रीलाई पत्र लेख्न बाध्य बनाएको छ । (मेरो यो साहस तपाईंलाई दुस्साहस लाग्न सक्छ तर, सन्तानका लागि आमा जुनसुकै दुस्साहस गर्न पनि तयार हुन्छे ।)

गृहमन्त्रीज्यू ! केही दिनयता मन विचलित छ । कोभिड–१९ को महामारीबाट जीवनका हरेक पक्षमा गडबडी भएको छ । भाइरसदेखि तर्सिएको मन तपाईंको अभिव्यक्ति सुनेदेखि आतंकित छ । देशमा दिनहुँ औसतमा सातजना महिलाको बलात्कार हुनुलाई तपाईं ‘चिन्ताजनक अवस्था नरहेको’ भन्नुहुन्छ ।


सायद सात तपाईंलाई सानो अंक लाग्दो हो । यहाँलाई बलात्कार सामान्य घटना लाग्दो हो, मानौं बसमा कसैले पाकेट मारेको होस् । यसको जघन्यता, नृशंसता, बर्बरता, अमानवीयता आदिको हिसाब अंकमा हुन सक्दैन ।

‘झन्डै सवा दुईसय देशको अवस्था विश्लेषण गर्दा हामीले धेरै चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति होइन । सवा दुईसयमध्ये पछाडिबाट हेर्दा हामी टप १५ भित्र छौं ।’ तपाईंको यस्तो विश्लेषण देखेर विस्मित छु । पत्याउनै गाह्रो भइरहेको छ, शान्ति, सुरक्षा र सुव्यवस्थाको जिम्मेवारी सम्हालिरहेका एकजना मन्त्रीको भनाइ हो यो ।

देशको गृहमन्त्रीको विचार हो । चकित छु– तपाईंले कसरी यस्तो गैरजिम्मेवार र असंवेदनशील अभिव्यक्ति दिन सक्नुभयो ? कसरी तपाईं बलात्कार पीडितप्रति संवेदनाशून्य हुन सक्नुभयो ?

गृहमन्त्रीज्यू म ढुक्क भएर हिँड्न चाहन्छु । काखमा छोरी च्यापेर निर्धक्क सुत्न चाहन्छु । भोलिका दिनमा छोरी घर ढिलो फर्किंदा ‘केही भयो कि?’ भन्ने चिन्ताबाट मुक्त हुन चाहन्छु । बलात्कार विरुद्ध कडा कानुन बनोस् भन्ने चाहन्छु ।
‘बलात्कारजस्तो जघन्य अपराधबाट कुनै पनि बालिका, किशोरी, महिला पीडित हुनुहुँदैन’ भन्नुको साटो, तपाईं ‘चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति होइन’ भन्नुहुन्छ । यो संवेदनहीनताको पराकाष्ठा होइन र, गृहमन्त्रीज्यू ?

दिनमा कतिजना महिला बलात्कार भएपछि ‘हामीले धेरै चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति’ आउँछ ? सात चिन्ताजनक अंक होइन भने कतिचाहिँ चिन्ताजनक अंक हो ? यहाँले धेरै चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति कहिले आउँछ ?

दिनहुँ ७० जना वा सात सय जनामहिला बलात्कृत भएपछिमात्र यहाँहरूले चिन्ता लिन थाल्नुहुन्छ ? कि यो संख्या सातहजार पुग्नुपर्छ ? कृपया प्रष्ट पारिदिनुहोला !

हरेक दिन हुने सात बलात्कार तपाईंका लागि घटना हुन सक्छन् । प्रहरीका लागि ‘केस’ हुन सक्छन् । तर, पीडितका लागि के हो ? सोच्नुभएको छ ? आजीवन निको नहुने, नभरिने घाउ हो जसले शारीरिकमात्र होइन, मानसिक पीडाको पहाडमुनि थिचिदिन्छ ।

शारीरिक घाउ त केही समयपछि भरिएला पनि (यदि बलात्कारीले हत्या गरेन भने) तर, त्यसले दिने मानसिक पीडा अनुमान गर्न सक्नुहुन्छ ? तपाईं त्यसको कल्पना पनि गर्न सक्नुहुन्न भन्ने कुरा तपाईंको अभिव्यक्तिले दर्शाएको छ ।

गृहमन्त्रीज्यू, मेरी सानी छोरी छे । राति ऊ मेरो काखमा मस्त निदाउँछे । तर, म निदाउन सक्दिनँ । घर आँगनमा ऊ खेल्छे, रमाउँछे, खुशी हुन्छे । उसको खुशीमा खुशी भएर पनि म खुशी हुन सक्दिनँ । किनकी, मलाई एउटै डरले सताइरहेको हुन्छ, ‘कुनै गिद्धले छोरीमाथि नजर पो लगाएको छ कि !’

यो मेरोमात्र होइन, मजस्ता लाखौं आमाको चिन्ता हो । धेरैलाई यस डरले पिरोलिरहेको छ । अनि तपाईं भन्नुहुन्छ, ‘चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति होइन ।’

गृहमन्त्रीज्यू, ‘सुन्दर शान्त नेपाल’मा किन बालिका, किशोरी, महिलाले ढुक्क भएर हिँड्न पाइरहेका छैनन् ? ‘कुनचाहिँ मनोरोगी पुरुषले कुन ठाउँमा मेरो अस्मितामा प्रहार गर्छ’ भन्ने भयले किन उनीहरूलाई पछ्याइरहेको छ ? महिलाको शरीरमाथि जबर्जस्ती गर्ने अधिकार कुनै पनि पुरुषलाई किन होस् ?

तपाईं त देशका नागरिकको सुरक्षालाई पहिलो कर्तव्य ठान्ने मन्त्रालयका मन्त्री हुनुहुन्छ । आपराधिक क्रियाकलाप पनि नियन्त्रण गरी जनतालाई शान्तिको प्रत्याभूति दिने गृहमन्त्रालयमा हुनुहुन्छ । तपाईंले ‘चिन्तित हुनुपर्ने स्थिति होइन’ भन्न सुहाउँछ त !

नेपालको तुलना अमेरिकासँग गर्नुहुन्छ । त्यो पनि बलात्कारमा ! अमेरिका, भारतजस्ता विश्वगुरु बन्ने दौडमा रहेका राष्ट्रसँग बलात्कारका घटनामा नेपालको तुलना गरेर तपाईंले बलात्कारीलाई बढावा दिन खोज्नुभएको हो ? ‘रेप कल्चर’ लाई मलजल गर्न खोज्नुभएको हो ?

आफूले जन्माएको छोरीको मृत रगताम्मे नग्न शरीर देख्दा आमालाई कस्तो हुन्छ होला ? त्यो कल्पना मात्रले शरीरमा काँडा उम्रिन्छन् । मुटु छाती छेडेर बाहिर निस्कन खोज्छ ।

‘जेल जानुपरे जाउँला तर बलात्कारी गोली ठोकिदिन्छु, यदि मेरो छोरीलाई कसैले केही गर्‍यो भने’ एकजना साथीले भन्ने गरेकी छिन् । गृहमन्त्रीज्यू, यो कुनै आवेशमा पोखिएको भावना होइन, यो आफ्नी छोरीप्रति आमाको चिन्ताको भाव हो, सुरक्षाको चाहना हो । जो प्रत्येक नेपाली महिलाले तपाईंबाट चाहिरहेका छन् । तर, त्यस विपरीत तपाईं आफ्ना नागरिकलाई आश्वस्त तुल्याउन ‘सात बलात्कारका घटनामा चिन्तित हुनुपर्दैन’ भन्नुहुन्छ ।

मेरी अर्की साथी भन्छे– ‘मृत्युदण्ड दिन नसकेपनि कडाभन्दा कडा कानुन त ल्याउन सकिन्छ । पाकिस्तानका प्रधानमन्त्री इमरान खानले भनेझैं बलात्कारीको सर्जरी गरी उसलाई नपुंसक त बनाउन मिल्छ होला नि ! यसो हुँदा उसले बलात्कारको घाउको पीडा आजीवन महसुस गर्न सक्छ । शारीरिक, मानसिक, सामाजिक पीडा पीडितले मात्र किन पीडकले पनि भोगोस् न !’

यो पनि काँचो आक्रोशमात्र होइन । हुर्केका, नहुर्केका छोरीका आमाहरूलाई प्रतिपल खाइरहने चिन्ता हो । तर, खासमा सर्जरी गरेर ‘ठीक’पार्नुपर्ने त पितृसत्तालाई हो ।

अवस्था चिन्ताजनक मात्र होइन, कहालीलाग्दो छ । डरलाग्दो छ । एकफेरि चिन्तन गरी हेर्नुस् । चिन्ताको विषय हो–होइन छर्लङ्ग हुनुहुनेछ ।

गृहमन्त्रीज्यू म ढुक्क भएर हिँड्न चाहन्छु । काखमा छोरी च्यापेर निर्धक्क सुत्न चाहन्छु । भोलिका दिनमा छोरी घर ढिलो फर्किंदा ‘केही भयो कि?’ भन्ने चिन्ताबाट मुक्त हुन चाहन्छु । बलात्कार विरुद्ध कडा कानुन बनोस् भन्ने चाहन्छु ।

आशावादी हुँदाहुँदै पनि ‘पछाडिबाट टप १५’मा रहेकोमा सन्तोष प्रकट गरिरहेका गृहमन्त्रीबाट अपेक्षा राख्नु उचित होला र ? भन्ने प्रश्न मेरा सामु यथावत् तेर्सिएकै छ ।

-साभार: अनलाइनखबर

Vijay Steel Galaxy Crusher Chandrauta Kapilvastu Shivaraj
Advertisement Agriculture Development Bank Bahubali Cement
Advertisement Siddhartha Education Consultancy Chandrauta Kapilvastu Sadak Division Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Shivaraj Chandrauta Kapilvastu Bikar Etta Udhyog Kapilvastu: न्यु ज्याेति ईट्टा उद्योगको उत्कृष्ट ईट्टा,